Ιστορία Προσφυγικού Συνοικισμού Γηροκομείου Πατρών

Η Ιστορία μας

Παναγία η Γηροκομήτισσα

Αγροτικός Προσφυγικός Συνοικισμός Γηροκομιού Πάτρας

Ιδρύθηκε το 1961 από πρόσφυγες της Μικράς Ασίας — από το Σεβδίκιοϊ, τη Μενεμένη, τα Βουρλα, το Αϊβαλί, το Αϊδίνι, το Σερέκιοϊ, την Κωνσταντινούπολη και την Σμύρνη. Ένας σύλλογος γεννημένος από την ανάγκη για διαφύλαξη της μνήμης και του πολιτισμού που ρίζωσε στη νέα πατρίδα μετά το 1922.

Ο Αγροτικός Προσφυγικός Συνοικισμός του Γηροκομείου Πάτρας δημιουργήθηκε από πρόσφυγες της Μικράς Ασίας μετά την καταστροφή της Σμύρνης το 1922. Οι πρόγονοί μας, μαζί με όσα από τα παιδιά τους κατάφεραν να επιζήσουν από τις κακουχίες και την πείνα, περιπλανήθηκαν για τρία σχεδόν χρόνια μέσα σε υγρές αποθήκες και παράγκες από τσίγκους και πίσσα στους δρόμους της Πάτρας.

Ο Τύπος της εποχής «ΝΕΟΛΟΓΟΣ» έγραφε ότι 2.000 Πατρινοί υπέγραψαν να μην γίνει ο προσφυγικός συνοικισμός στο Γηροκομείο.

Το 1925, μετά από αναγκαστική απαλλοτρίωση κτηματικής περιουσίας της Ιεράς Μονής Γηροκομείου, εγκαταστάθηκαν σε τρεις σειρές πλινθόκτιστα σπιτάκια στο λόφο, στο πρανές κάτω από την Παναγία. Η θέληση για μια νέα αρχή, η προκοπή και το πείσμα, έκαναν αυτούς τους ανθρώπους που κοιμήθηκαν νοικοκυραίοι και ξύπνησαν ξεσπιτωμένοι, να μετατρέψουν τα άγονα χωράφια σε ελαιώνες, αμπέλια και μπαξέδες.

Η Αποκατάσταση

Κλήρος: 15 στρέμματα ανά οικογένεια
Εργαλεία: Κασμάδες, τσάπια και μια γίδα
Υποδομές: 4 βρύσες & 4 ηλεκτρικά σημεία
Έκταση: 750 συνολικά στρέμματα
Προϋπόθεση: Τουλάχιστον 30 οικογένειες

*Το ρεύμα προερχόταν από το υδροηλεκτρικό εργοστάσιο του Γλαύκου.

Καταγωγή Οικογενειών:
Σεβδίκιοϊ, Μενεμένη, Βουρλά, Αϊβαλί, Αϊδίνι, Σερέκιοϊ, Κωνσταντινούπολη και Σμύρνη.

1961

Συμμετέχουμε ενεργά σε διεκδικήσεις για την προστασία του περιβάλλοντος και την αξιοποίηση των κοινόχρηστων χώρων της γειτονιάς μας.

Διοργανώνουμε ετήσιες πολιτιστικές εκδηλώσεις, μουσικές βραδιές και παραστάσεις Καραγκιόζη στην πλατεία του συνοικισμού μας.

Κάθε 14 Σεπτεμβρίου, τιμούμε την Ημέρα Εθνικής Μνήμης του Μικρασιατικού Ελληνισμού, κρατώντας ζωντανή την ιστορία της συνοικίας.

Ταξιδεύουμε στη γενέθλια γη της Ιωνίας και σε όλη την Ελλάδα, μεταλαμπαδεύοντας τον Μικρασιατικό Πολιτισμό στις νεότερες γενιές.

Διατηρούμε τμήματα παραδοσιακών χορών, χορωδία, θεατρική ομάδα και τράπεζα αίματος για την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.

Οραματιζόμαστε και αγωνιζόμαστε για τη δημιουργία ενός Λαογραφικού Μουσείου που θα στεγάσει την κληρονομιά μας.

60+ χρόνια προσφοράς στον πολιτισμό και τον άνθρωπο.

Πριν & Μετά

Αγροτικός Προσφυγικός Συνοικισμός Γηροκομιού

1925–2026 · 100 χρόνια ιστορίας, αγώνα και δημιουργίας

Παλαιά άποψη του προσφυγικού συνοικισμού Γηροκομιού — Τότε · Τα πρώτα χρόνια του προσφυγικού συνοικισμού

Παλαιά φωτογραφία από το Γηροκομιό — Μνήμη · Η ζωή στα πρώτα χρόνια

Σημερινή άποψη από το εκκλησάκι στο Γηροκομιό — Σήμερα · Ο τόπος που ρίζωσε

Σημερινός οικισμός Γηροκομιού — Σήμερα · Η συνέχεια του οικισμού

Από τη στέρηση στη δημιουργία

Πριν από έναν αιώνα, οι πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής έφτασαν στο Γηροκομιό κουβαλώντας λίγα υπάρχοντα, αλλά μεγάλη δύναμη ψυχής.

Ξεκίνησαν από το μηδέν, σε έναν τόπο δύσκολο και άγονο, προσπαθώντας να ριζώσουν και να θρέψουν τις πολυμελείς οικογένειές τους. Μέσα σε δίχωρα πλινθόκτιστα σπιτάκια, χωρίς νερό και ηλεκτρικό φως, με ένα μικρό χερσοχώραφι και μια γίδα για το γάλα των παιδιών, πάλεψαν με πείσμα, εργατικότητα και αξιοπρέπεια.

1925 Η αρχή ενός νέου ριζώματος

2026 Η συνέχεια μιας ζωντανής μνήμης

Δεν λύγισαν μπροστά στις δυσκολίες. Με τα χέρια τους και τον ιδρώτα τους μεταμόρφωσαν τον τόπο.

Εκεί όπου κάποτε υπήρχε γη άγονη, φύτρωσαν ελαιώνες, αμπελώνες και περιβόλια. Το Γηροκομιό έγινε πατρίδα, έγινε δημιουργία, έγινε παράδειγμα προκοπής.

Σήμερα, εκατό χρόνια μετά

Τιμούμε εκείνους που κράτησαν το κεφάλι ψηλά, ρίζωσαν ξανά και άφησαν στις επόμενες γενιές μια πολύτιμη κληρονομιά αγώνα, ελπίδας και προόδου.

ΙΣΤΟΡΙΑ

Πρόσωπα & Μνήμη