Εθνική Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας
Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2026 – Πλατεία Γηροκομειού «Απόστολος Κυδωνιάτης»
Τιμή και μνήμη για τον Μικρασιατικό Ελληνισμό στο Γηροκομειό
Με αίσθημα χρέους, συγκίνησης και εθνικής υπερηφάνειας, ο Μικρασιατικός και Πολιτιστικός Σύλλογος «Παναγία η Γηροκομήτισσα» τίμησε την Εθνική Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, κρατώντας ζωντανή τη μνήμη των προγόνων μας που ξεριζώθηκαν από τις πατρογονικές τους εστίες και πήραν τον δρόμο της προσφυγιάς.
Οι εκδηλώσεις μνήμης ξεκίνησαν με την καθιερωμένη Δοξολογία στην Ιερά Μονή Γηροκομείου.
Ακολούθησε συγκινητική ομιλία της Προέδρου του Μικρασιατικού και Πολιτιστικού Συλλόγου «Παναγία η Γηροκομήτισσα», μέσα από την οποία αναδείχθηκαν τα τραγικά γεγονότα της Μικρασιατικής Καταστροφής, ο ξεριζωμός και ο βίαιος αποχωρισμός από τις πατρογονικές εστίες, αλλά και η δύναμη με την οποία οι πρόσφυγες κατάφεραν να ξαναστήσουν τη ζωή τους στη νέα τους πατρίδα.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στους πρώτους πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στο Γηροκομειό και δημιούργησαν εδώ τον προσφυγικό συνοικισμό, μεταφέροντας μαζί τους όχι μόνο τις λιγοστές τους αποσκευές, αλλά κυρίως τη μνήμη, την πίστη, τις παραδόσεις και την πολιτιστική τους κληρονομιά.
Στη συνέχεια τελέστηκε Επιμνημόσυνη Δέηση στο Μνημείο του Μικρασιατικού Ελληνισμού, στην πλατεία της συνοικίας «Απόστολος Κυδωνιάτης», από τον ιερέα της Ιεράς Μονής Γηροκομείου, Πατέρα Παΐσιο.
Πλήθος κατοίκων της συνοικίας και φίλων του Συλλόγου παρακολούθησε με σεβασμό την τελετή, αποτίοντας φόρο τιμής στους χιλιάδες Μικρασιάτες που χάθηκαν, στους αγνοουμένους, αλλά και σε όλους εκείνους που έζησαν τον ξεριζωμό και κατάφεραν, με κόπο και αξιοπρέπεια, να δημιουργήσουν μια νέα ζωή.
Ακολούθησε κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο, ως ελάχιστος φόρος τιμής και ευγνωμοσύνης στους προγόνους μας.
Μετά το πέρας της τελετής, ο Σύλλογος προσέφερε στους παρευρισκόμενους καφέ και παραδοσιακά κεράσματα, δημιουργώντας μια ζεστή στιγμή επικοινωνίας και συνάντησης των κατοίκων της συνοικίας.
Η ημέρα αυτή αποτελεί για όλους μας χρέος μνήμης απέναντι στις προηγούμενες αλλά και στις επόμενες γενιές.
Η ιστορία των προγόνων μας δεν πρέπει να ξεχαστεί. Πρέπει να μεταφέρεται από γενιά σε γενιά, ώστε η μνήμη να παραμένει ζωντανή και η κληρονομιά του Μικρασιατικού Ελληνισμού να συνεχίζει να αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητάς μας.